Żłobek inspirowany wychowaniem Resources for Infant Educarers RIE. Co to znaczy?

Główne zasady, którymi się kierujemy:

  • Mamy szacunek do dziecka, który wyraża się poprzez wiarę w jej/jego kompetencje i możliwości. Słuchamy, obserwujemy oraz zwracamy uwagę na komunikaty wysyłane przez dziecko, odpowiadając na nie. Pamiętamy o tym, że sposób w jaki komunikujemy się
    z małym dzieckiem, ma wpływ na jego/jej rozwój emocjonalno-społeczny oraz poznawczy.
    W pierwszych latach kształtuje się jego/jej charakter
    i postrzeganie świata. To dla nas bardzo ważne.

  • Prowadzimy pełną wrażliwości obserwację, która pozwala nam na poznanie oraz zrozumienie potrzeb każdego dziecka osobno.

  • Wspieramy naturalny rozwój dziecka - bez presji
    i naciskania na osiąganie "wyników" rozwojowych. Każde dziecko rozwija się w odpowiednim dla siebie tempie,
    a w rozwoju małego człowieka szybciej nie znaczy lepiej. Koncentrujemy się na "jak", zamiast "kiedy".
    Tworzymy otoczenie, które stymuluje dziecko, zachęca do tworzenia, uczenia się oraz poznawania.

  • Spójność  - określamy zrozumiałe dla dzieci granice,
    o których przestrzeganie bardzo dbamy
    .
    Używamy pozytywnych sformułowań, positive statements, na przykład mówimy: "Zejdź, proszę, na podłogę", zamiast: "Nie wchodź na to krzesło. Dlaczego tam wchodzisz?". 
    Słowo "nie" jest tym słowem, którego dzieci najbardziej nie cierpią słyszeć, a dorośli mówić ;)
    Według badań przeprowadzonych przez UCLA - Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles, dzieci do 3 roku życia w ciągu dnia słyszą słowo "nie" średnio 400 razy. Efekt jest taki, że przestają reagować na ten komunikat. Staje się dla nich bezwartościowy. Dążymy zatem do tego, by stosować słowo "nie" w sytuacjach bardzo ważnych, czy wręcz potencjalnie niebezpiecznych.

  • Akceptujemy uczucia Twojego dziecka. Jeśli jest mu/jej smutno, to nie udajemy, że wszystko jest
    w porządku ani nie ignorujemy jego emocji i prawa do nich: nie zmieniamy tematu, nie pocieszamy go/ją na siłę, nie próbujemy przekupić, nie pomniejszamy znaczenia sprawy, która była dla małego człowieka ważna. Jesteśmy z nim/nią. Dziecko ma prawo śmiać się, gdy jest wesołe, jak też płakać przy smutnej dla niej/niego sytuacji. Tworzymy przestrzeń na zrozumienie emocji, pomagamy w ich rozładowaniu, a następnie pogodzeniu się z nimi. 

     

 

  • Zmiana pieluszki nie jest dla nas przykrym obowiązkiem ;) Wręcz przeciwnie!
    Bardzo cennym czasem są dla nas czynności pielęgnacyjne, takie jak zmiana pieluszki czy ubrania itp. Jest to czas, gdy mamy aktywny kontakt 1:1 z dzieckiem i poświęcamy go całkowicie na pogłębianie więzi. Jak to robimy? Przede wszystkim nie spieszymy się
    i stwarzamy atmosferę spokoju. Rozmawiamy
    z dzieckiem (również jeśli jeszcze nie mówi, to nas rozumie), śpiewamy, śmiejemy się, łaskoczemy
    i staramy się, aby ten czas był dla dziecka jak najbardziej przyjemny. Dla nas również jest :)
    Angażujemy dzieci w czynności pielęgnacyjne, aby były świadome co się z nimi dzieje i w jakim celu podejmujemy takie działania, a także aktywne oraz stopniowo uczyły się samodzielności. 

  • Zapewniamy bezpieczną, przewidywalną
    i niosącą wyzwania dla dziecka przestrzeń
    , która zachęca do swobodnego odkrywania oraz nauki. U nas nie ma przedmiotów z przypadku. Wszystko jest zaplanowane, dostosowane do potrzeb rozwojowych i zainteresowań, każdy przedmiot ma spełniać określone funkcje.

     

  • Siła naśladownictwa i modelowania - modelujemy własnym zachowaniem. Co to w praktyce znaczy?
    Jeśli chcemy, aby dzieci polubiły jakąś czynność, to wspieramy je własnym przykładem  - pokazujemy, że my też ją codziennie i chętnie wykonujemy.
    Chcemy, aby dzieci posługiwały się bez agresji słownej  - dajemy więc codziennie przykład. Nie próbujemy przekrzyczeć osób znajdujących się
    w otoczeniu, ale podchodzimy do dziecka 
    i bezpośrednio z nim rozmawiamy spokojnym tonem. 

  • Uprzedzamy o tym, co się za chwilę wydarzy. Traktujemy dziecko z szacunkiem - zanim podniesiemy dziecko, czy w jakikolwiek inny sposób wpłyniemy na jego/jej sferę fizyczną i tym samym emocjonalną, mówimy o tym co zamierzamy zrobić
    i w jakim celu
    . Jesteśmy przekonane, że dziecko ma prawo wiedzieć co stanie się z jego ciałem. Dla przykładu, gdy chcemy zmienić pieluszkę: podchodzimy do dziecka, siadamy obok żeby być blisko i mieć twarz na wysokości buzi malucha. Mówimy bezpośrednio do dziecka, na przykład że weźmiemy ją/go na ręce, żeby zmienić pieluchę, bo chcemy założyć suchą, by po jej zmianie mógł/mogła wrócić do zabawy.

  • Zapewniamy czas na zabawę swobodną
    i nawiązywanie relacji z rówieśnikami
    . Pozwalamy im na nieskrępowany kontakt z rówieśnikami, bawienie się w taki sposób, w jaki chcą. Nie pokazujemy "jedynego słusznego" sposobu zabawy, ponieważ wiemy, że ogranicza to dziecko, blokuje jego/jej rozwój i zmniejsza poczucie własnej wartości oraz sprawczości.
    Dzieci są specjalistami od zabawy, a my jesteśmy specjalistami od opieki, wychowania
    i wczesnej edukacji
    , dlatego koncentrujemy się na tym, co jest ważne dla ich rozwoju. Planujemy ich otoczenie, aby jak najlepiej sprzyjało rozwojowi.